Fietsen Blauwgrond
Vrijdag 11 oktober 2019 Fietsen in Blauwgrond (noordelijk Paramaribo).
Het fietsen is gisteren zo goed bevallen dat we ons vandaag tegoed doen aan een wat langere fietstocht. De tocht loopt door de Javaanse wijk en heet Blauwgrond vanwege de indigo kleurstof die hier in vroeger tijd ook weer op plantages verbouwd werd.
Het is inderdaad een bijzondere fietstocht vanwege al de verschillende wijken met verschillende architectuur, waar we doorheen komen. Van Hollywood bouwsels tot plaatstalen krotjes, houten huisjes en huizen op neuten (palen). Een wijk is helemaal voorzien van Warungs, we rijden daar om 10 uur in de ochtend door heen dus we hebben nog geen zin in een bord met nasi. We drinken wel een roze dawed (cocos drankje met vruchten pulp) bij warung Cindy, een container achtig huisje met formica afgetimmerd, voorzien van bankjes aan de wand, aan de achterkant van de container is een hekwerk waarachter twee vrouwen alles in grote wokken staan klaar te maken. Ons idee is om vanavond in Blauwgrond met Vincent te gaan eten als afscheid, want hij vliegt zaterdag weer terug naar Nederland.
Uiteindelijk fietsen we nog een blokje om, omdat in de buurt een grote supermarkt Tulip te vinden is op tourtoinnestraat. Hier staat ook ons droomhuis, zie foto, voor als we ooit de loterij winnen. Een huis onder architectuur gebouwd, Arie van kluyten, op een stuk grond van 6000 m2.
Bij de supermarkt kijken we ook weer onze ogen uit omdat alles hier te vinden is. Nederlandse kaas, Nederlandse vlokken, jam, bier augurken, maar daarnaast ook voor alle andere nationaliteiten uitgebreide keuze mogelijkheden op het gebied van kruiden, bonen, groenten oodles, curry pasta ’s you name het en het is er. Niet helemaal voor de portomonnee van de doorsnee Suriname, maar wij slaan in ieder geval flink onze slag met biertjes, cocoswater kokosmacronen, pasteitjes en nog veel meer. Met een paar kilo extra op ons rug keren we terug in het hotel rond een uur of twee.
Een hele middag om lekker te luieren aan het zwembad. We zijn de enigen, dus we maken ongegeneerd gebruik van ons privé zwembad, dit doen we tot 16.00 uur, dan keert iedereen weer terug van zijn excursies. Wij gaan we biertje doen op de kamer en om 19.00 stappen we bij Vincent in de auto om een hapje te gaan eten op Blauwgrond. In tegenstelling tot het vroege ochtend uur waar wij fietsten op verlaten wegen is het nu een drukte van belang met auto’s. Tout Paramaribo komt hier eten, er zijn Warungs voor mensen met de iets grotere beurs en die waar je voor 20 SRD (2,50 euro) al een fatsoenlijk bord nasi kunt kopen. Wij eten in een wat luxere tent en het eten is echt heerlijk. We kletsen genoeglijk met Vincent en spreken af dat we, eenmaal weer thuis, contact zullen houden via de app, en dat hij keer langs zal wippen als hij op bezoek gaat bij zijn ouders in Oegstgeest. Zonder Het gastheerschap van Vincent had de start van onze vakantie er heel anders uitgezien. Hij nam ons mee op sleeptouw, gaf ons tips wat en waar te eten. Kortom hij voerde ons in in de maatschappij en door de werk activiteiten hebben we ook een doorkijkje in de Surinaamse maatschappij gekregen dat anders voor ons verborgen zou zijn gebleven. Zeer bijzonder, we spreken af dat we elkaar morgen bij het ontbijt nog zullen treffen, niet nadat hij ons op het hart gedrukt heeft om zeker op de vroege ochtend een kijkje te gaan nemen bij de Centrale markt want daar is het op zaterdag rond 8 uur een drukte van jewelste en dat moeten we gezien hebben.
Met dit tijdstip in gedachten vallen we wederom als een blok in slaap.